Jedyne bariery jakie stoją przede mną, postawiłem ja sam. Cały ból, jaki mi się przydarzył, wynikał z tego, co we mnie. Będąc tego głęboko świadomym, łatwo mi było stać się z kolei ofiarą samego siebie. Dlatego uczę się akceptować siebie i kochać. Bo wszystko co się dzieje, służy temu, żebym wzrastał i był szczęśliwy. Pytanie: „Jak może istnieć dobry wszechmocny Bóg, skoro jest tyle nieszczęść” jest bez sensu. Nie ma nieszczęść. Są mniej lub bardziej dosadne komunikaty, jakie nam daje życie. I jest nasza niezgoda na te z nich, które nazywamy nieszczęściami. Niezgoda całkiem zrozumiała, bo to bardzo trudna sprawa by była – tak wszystko zawsze akceptować z pokorą. Są tacy, którzy potrafią i ja ich bardzo podziwiam. Często jednak przyciągamy do siebie takie doświadczenia, które przerastają naszą zdolność do wzięcia za nie odpowiedzialności, wyciągnięcia nauki i zrobienia dzięki nim kroku naprzód. To samo tyczy się mnie. Czasem użalam się nad sobą, innym razem coś zmieniam i działam.

Tak zwane „nieszczęście”, ból, choroba, niefortunny zbieg okoliczności, wypadek, poczucie braku perspektyw, niemocy, zniewolenia – to wszystko jest wołaniem o to, żeby coś zmienić. Im bardziej dotkliwie to odczuwamy, tym ważniejsza jest sprawa i tym większej zmiany w myśleniu czy w postrzeganiu musimy dokonać. I tylko temu służy skala „nieszczęścia”. Nie temu, żebyśmy głośniej narzekali, tylko temu, żebyśmy głębiej szukali i bardziej się za siebie wzięli.

Całkiem niedawno uwierzyłem w to, że tak jest. Na słowo, bez dowodów, na kredyt. I od tego czasu, kiedy zamiast narzekać i walczyć, zacząłem przyczyn wszelkich własnych niepowodzeń i złych zdarzeń bez wytchnienia szukać w sobie samym, we własnych myślach, w swoich wyborach, uczuciach, emocjach, w swoim stosunku do ludzi i – przede wszystkim – do siebie samego, szukać głęboko, zarówno samemu, jak i przy pomocy cudownych, mądrych ludzi, których mam honor i przyjemność znać, szukać z niezmiennym założeniem, że one tam są; od tego czasu dokonuję przedziwnych i zaskakujących odkryć. I wiele niegdyś niewyjaśnialnych rzeczy staje się jasnych.